ผู้นำ


1
บรรยากาศอันวุ่นวาย และเร่งรีบชนิดตัวใครตัวมัน เพื่อเตรียมตัวก่อนการประชุมต้นเดือน ซึ่งเป็นการประชุมรวมทีมงานทั้งหมดเพื่อสรุปผลงานเดือนที่ผ่านมา และแผนงานสำหรับเดือนที่กำลังจะมาถึง   ท่ามกลางความวุ่นวาย Salesman ผู้น้อยแทรกตัวด้วยความเงียบปนความเหนื่อยจากการเดินทางอย่างเร่งรีบจากต่างจังหวัด ขับรถเพื่อเข้ากรุงให้ทันการประชุมสำคัญครั้งนี้   ปกติจะมีการเรียงคิวสรุปผลงานตาม Salesman ที่มียอดขายจากมากไปน้อย แต่ยังไม่ทันได้เริ่มเขากลับขออนุญาตเป็นคนแรกที่ Present เปิดการประชุม ทั้งๆ ที่รู้ว่า Presentation ของตนเองนั้นยังไม่สมบูรณ์เท่าที่ควร แต่เขาทำใจแล้วที่พร้อมจะน้อมรับคำตำหนิ   หากรวมเรื่องที่เขาไม่ได้เข้าประชุมเมื่อเดือนที่แล้ว จากงานเร่งด่วนที่อยู่นอก Plan ก็ยิ่งทำให้มั่นใจว่า คำตำหนิว่ากล่าววันนี้จักต้องทวีความหนักหน่วงเป็นเท่าตัว อย่างเป็นแน่แท้   ก่อนเริ่มเขาได้ขออนุญาต ผ.อ. ฝ่ายขายว่า “หลังจาก Present เสร็จ ผมขออนุญาตลากลับบ้าน เพื่อไปดูแลแม่ที่ป่วยกระทันหันเมื่อคืนวานนะครับ”   ไม่ทันสิ้นเสียง ผ.อ. รีบพูดแทรกขึ้นว่า “Presentation ของคุณวันนี้ข้ามไปก่อนได้เลย ถึงคุณไม่อยู่ คุณยังมีเจ้านายคุณอยู่(ให้ Present แทน / ตอบคำถามแทน) ลูกน้องคุณน่ะก็มีตั้งหลายคน แต่แม่คุณน่ะ มีคุณคนเดียว คุณไปได้เลย แล้วจริงๆ […]

ลูกน้องคุณน่ะ มีตั้งหลายคน แต่แม่คุณน่ะ มีคุณคนเดียว : Leader


ตอนที่ผมยังเด็ก ยังเป็นลูกกะจ๊อก เฝ้าฝันเร่งวันให้ถึงวันที่จะได้เป็นนายคน เพราะความรู้สึกตอนนั้นคำว่า “นายคน” ช่างเปรียบเสมือนผู้ทรงอิทธิพล ล้นไปด้วยอำนาจ และแล้ววันนั้นก็มาถึง จนได้รู้ซึ้งว่า   อันว่าอำนาจนั้นยิ่งใหญ่แล้ว แต่สิ่งที่มาพร้อมกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ คือ ความรับผิดชอบ อันยิ่งใหญ่กว่ามากนัก   ที่ว่าหนักหนา ที่ว่ายิ่งใหญ่มากกว่า ผมหมายถึง “เจ้านาย” หรือ “หัวหน้า” ที่ดีนะครับ ไม่ใช่เจ้านายประเภทแบบที่คนรักเป็นสิบ แต่คนเกลียดเป็นแสน   “คุณลูกน้อง เดอะซีรี่ส์” วันนี้ขอเสนอตอน “แจกได้ไม่อั้น” เรื่องมีอยู่ว่า เจ้านายคนรุ่นใหม่ไฟแรงนายหนึ่ง ได้รับของรางวัลเป็นเครื่องดื่มชูกำลัง 5 ลัง จากการลงแข่งขันแรลลี่(ตามหน้าที่ของพนักงานที่ดี) ที่จัดขึ้นโดยคู่ค้าของบริษัทรายหนึ่ง เงินที่ใช้สมัครแข่งขันก็แน่นอนว่าเป็นเงินของบริษัท ดังนั้นจะเอาของรางวัลกลับบ้านไปแจกญาติพี่น้องก็ย่อมดูไม่ค่อยงาม ครั้นจะเอาเครื่องดื่มชูกำลังไปให้กับลูกน้องสายตรง ผู้ซึ่งนิยมดื่มกาแฟ’ตาบั๊กส์ แทนน้ำเปล่า ย่อมมองสิ่งนี้เป็นของไร้ค่าไร้ราคา   และด้วยความที่เป็นคนคิดเร็วทำเร็ว ก็เลยคิดจะจัดสรรให้กับลูกทีม คิดได้เช่นนั้นจึงจัดแจงจัดสรรของให้แก่ น้อง PC (พนักงานจัดเรียงสินค้าตามห้าง ซึ่งมีศักดิ์หรือตำแหน่งเป็นลูกน้องของลูกน้องสายตรงอีกลำดับ) เพียงแค่คิดว่าน้องๆ PC คงต้องถูกใจ และอย่างน้อยสามารถเอาไปแบ่งปัน เป็นสินน้ำใจให้กับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนพนักงานห้างที่คอยช่วยงานอยู่เป็นเนืองๆ […]

แจกได้ไม่อั้น : Leader


1
ย้อนกลับไปยังสมัยที่ผมเริ่มทำงานได้ไม่นานนัก ตอนที่ยัง(ละ)อ่อนด้อยประสบการณ์ทั้งด้านการทำงาน ด้านงานยังไม่ประสา ด้านการบริหารคนนั้นจึงเรื่องอนาคตที่ไกลตัวมากๆ คงเดาได้ไม่ยากว่า คำว่า “ผู้นำ” สำหรับผมในตอนนั้น จึงเป็นเหมือนคำที่สูงส่ง เลอค่า และแน่นอนเป็นเป้าหมายระยะยาวในการเรียนรู้   บทเรียน “ผู้นำ” นั้นมีให้เห็นอยู่รอบๆ ตัวเรา และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเรียนรู้ก่อนที่จะถึงวันที่ได้รับตำแหน่งผู้จัดการ หรือ หัวหน้าทีม วันหนึ่ง (อาจด้วยความบังเอิญ แต่ผมคิดว่าเป็นโชคมากกว่า) หูเจ้ากรรมของผมดันแอบไปได้ยินบทสนทนาของผู้บริหารระดับสูงสองท่าน เรื่อง Leadership ซึ่งกลายเป็นเรื่องที่ผมจำได้ขึ้นใจ และถือเป็นบทเรียนสำคัญอันดับต้นๆ ก่อนการก้าวมารับบทบาทผู้นำของผม   ผู้อาวุโส (ในฐานะหัวหน้างาน) ได้เอ่ยกับผู้บริหารหนุ่มไฟแรง(มากๆ)ว่า “คุณเป็นคนเก่งมากๆ เมื่อเปรียบเทียบกับเพื่อนร่วมงานระดับเดียวกัน ผมไม่เคยสงสัยในความ Perfect ของงานที่กลั่นจากสมองคุณแม้แต่น้อย แต่คุณรู้อะไรมั๊ยว่า การจะ Lead คนหรือทีมงาน ไม่ใช่จะสามารถ Lead ด้วย Head เพียงอย่างเดียว แต่ต้อง Lead ด้วย Heart ไปพร้อมๆ กัน”   จุดเริ่มต้นของคนที่ต้องการเป็นผู้นำ มักจะมุ่งเน้นไปที่การก่อร่าง […]

ผู้นำแบบ Head หรือ Heart ?