หัวหน้า


“โหย พี่ก็รู้ปัญหา ปัญหาอยู่ที่เจ้านายผม ไม่ใช่ผมเลย” ดูเหมือนช่วงหลังๆ ผมจะได้รับคำถามแนวประมาณ เบื่อหัวหน้า ทนหัวหน้าไม่ไหว เยอะขึ้นๆ เรื่อยๆ และส่วนใหญ่ก็มาจากน้องที่เพิ่งจบ หรือทำงานได้ไม่นาน   ส่วนตัวผมมีความรู้สึกว่า หลักในการแก้ปัญหาของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่สะท้อนมาจากความเชื่อ (Belief) ของคนๆนั้นหากเราคิดหรือเชื่อแบบไหน เราก็จะแก้ปัญหาแบบนั้น หรือในแนวทางนั้น เพราะฉะนั้น หากเราคิดว่า ตัวการของปัญหานั้นไม่ใช่เรา เราก็ต้องไปแก้ที่คนอื่น ในทางกลับกันถ้าเราคิดว่า ปัญหานั้นเกิดจากเรา ก็จะเริ่มสำรวจตัวเราก่อน และเริ่มแก้ที่ตัวเราก่อน   กลับมาที่ประโยคนี้ “โหย พี่ก็รู้ปัญหา ปัญหาอยู่ที่เจ้านาย ไม่ใช่ผมเลย” จะเห็นได้ว่า ผู้พูดนั้นเชื่อว่าปัญหาที่เขาประสบอยู่นั้น มีสาเหตุมาจากคนอื่น หรือปัจจัยภายนอก และก็มีความรู้สึกว่า ปัจจัยภายนอกนั้น อยู่เหนือความควบคุม   สมมติว่าเรื่องนี้เกิดเป็นเรื่องจริง สิ่งที่เราทำได้คือ รับสภาพ อย่างนั้นหรือ??   ถ้าไม่ชอบทางเลือกนั้น ผมมีอีกทางเลือกคือ เราต้องเริ่มเปลี่ยนตัวเอง (น้องหลายคนต้องแอบบ่นแย้งกับผมแน่ๆ ว่า “อ่าว ไหงพี่บอกว่าปัญหาอยู่ที่คนอื่น แล้วทำไมแนะนำให้เปลี่ยนตัวเองก่อนซะงั้นล่ะ”)   ความหมายของการเปลี่ยนตัวเองสำหรับผมนั้น มันต้องไม่ธรรมดาครับ ต้องเป็นระดับ […]

โหย พี่ก็รู้ปัญหา ปัญหาอยู่ที่เจ้านาย ไม่ใช่ผมเลย   Recently updated !


คุณป๊อปครับ มีคำถามครับ Line Manager หรือเจ้านายตัวจริง ลาออกแล้วยังหาใครแทนไม่ได้ ทีนี้เวลาสัมภาษณ์เลยต้องสัมภาษณ์งานกับ นายของนาย (Line Manager of Line Manager) กรณีแบบนี้ แนะนำอย่างไรครับ?   ตอบ : ถ้าจะให้ผมตอบแบบสั้นๆ คือ อย่าตอบรับงานไหน ถ้ายังไม่ได้เจอตัวเจ้านายเป็นๆ และ เจ้านายของเจ้านาย   ดังนั้นผมจะแนะนำว่าถ้าสามารถรอได้ โดยที่ไม่กระทบเรื่องอื่นก็รอครับ แต่ถ้าทำให้เสียโอกาส จนอาจไม่ได้งาน ก็ไม่จำเป็นต้องรอครับ เพราะถึงแม้หัวหน้าจะมีผลกับเรา แต่หัวหน้าไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราจะต้องหวังพึ่งพาในชีวิตการทำงาน   แต่ถ้าจะให้ตอบแบบเวอร์ชั่นยาวๆ ต้องเริ่มที่สาเหตุในการลาออกของคนส่วนใหญ่ก่อน   คนส่วนใหญ่ที่ติดต่อให้ผมหางานให้ หรือ ที่ติดต่อมาขอคำปรึกษาว่าอยากจะลาออกหรืออยากเปลี่ยนงานใหม่ สาเหตุยอดฮิต คือ หัวหน้า (ไม่ชอบพฤติกรรมของหัวหน้าบ้าง ไม่ชอบความไม่เก่งของหัวหน้าบ้าง) ตามที่มีประโยคที่ฝรั่งพูดว่า “People quit their boss, not their job“ ดังนั้น พอสบโอกาสหางานใหม่ หรือเปลี่ยนงาน สิ่งแรกที่มองหาเลย หรือจะเรียกว่าพรข้อแรกที่ขอ […]

สรุป เจ้านายนี่ เป็นสิ่งที่เลือกได้หรือไม่?   Recently updated !


1
บรรยากาศอันวุ่นวาย และเร่งรีบชนิดตัวใครตัวมัน เพื่อเตรียมตัวก่อนการประชุมต้นเดือน ซึ่งเป็นการประชุมรวมทีมงานทั้งหมดเพื่อสรุปผลงานเดือนที่ผ่านมา และแผนงานสำหรับเดือนที่กำลังจะมาถึง   ท่ามกลางความวุ่นวาย Salesman ผู้น้อยแทรกตัวด้วยความเงียบปนความเหนื่อยจากการเดินทางอย่างเร่งรีบจากต่างจังหวัด ขับรถเพื่อเข้ากรุงให้ทันการประชุมสำคัญครั้งนี้   ปกติจะมีการเรียงคิวสรุปผลงานตาม Salesman ที่มียอดขายจากมากไปน้อย แต่ยังไม่ทันได้เริ่มเขากลับขออนุญาตเป็นคนแรกที่ Present เปิดการประชุม ทั้งๆ ที่รู้ว่า Presentation ของตนเองนั้นยังไม่สมบูรณ์เท่าที่ควร แต่เขาทำใจแล้วที่พร้อมจะน้อมรับคำตำหนิ   หากรวมเรื่องที่เขาไม่ได้เข้าประชุมเมื่อเดือนที่แล้ว จากงานเร่งด่วนที่อยู่นอก Plan ก็ยิ่งทำให้มั่นใจว่า คำตำหนิว่ากล่าววันนี้จักต้องทวีความหนักหน่วงเป็นเท่าตัว อย่างเป็นแน่แท้   ก่อนเริ่มเขาได้ขออนุญาต ผ.อ. ฝ่ายขายว่า “หลังจาก Present เสร็จ ผมขออนุญาตลากลับบ้าน เพื่อไปดูแลแม่ที่ป่วยกระทันหันเมื่อคืนวานนะครับ”   ไม่ทันสิ้นเสียง ผ.อ. รีบพูดแทรกขึ้นว่า “Presentation ของคุณวันนี้ข้ามไปก่อนได้เลย ถึงคุณไม่อยู่ คุณยังมีเจ้านายคุณอยู่(ให้ Present แทน / ตอบคำถามแทน) ลูกน้องคุณน่ะก็มีตั้งหลายคน แต่แม่คุณน่ะ มีคุณคนเดียว คุณไปได้เลย แล้วจริงๆ […]

ลูกน้องคุณน่ะ มีตั้งหลายคน แต่แม่คุณน่ะ มีคุณคนเดียว : Leader   Recently updated !



2
“สวัสดีคะ ติดตามอ่านบทความทางเฟสมานานละคะ เลยขอปรึกษา ทำงานมานาน ที่ผ่านผลงานเข้าตามาตลอด จนกระทั่งเราได้ลาคลอด แล้วกลับมาทำงาน เราโดนผู้ใหญ่พูดตรงๆว่า หลังจากคุณมีลูกความตั้งใจของคุณหายไปครึงนึงเลยนะ เราเลยคิดว่า ผู้ใหญ่วัดจากอะไร”   ตอบ : ขอเล่าก่อนว่าผมเคยผ่านการทำงานในหลายบริษัท แน่นอนว่าเคยผ่านการมีหัวหน้ามามากกว่านั้น บางบริษัทปีหนึ่งเปลี่ยนหัวหน้าไปสองคน  และหัวหน้าแต่ละคน แม้จะเก่งเหมือนกัน แต่สไตล์ในการทำงานนั้นแตกต่างกันออกไป บางคนทำงานด้วยแล้วก็รู้สึกสบาย บางคนทำด้วยแล้วรู้สึกแบบนั้น โดยแต่ละบริษัทที่เคยร่วมงานจะมีวัฒนธรรมองค์กร (Corporate Culture) ที่คล้ายกันคือ Result-oriented หมายความว่าเน้นที่ผลลัพธ์ของงาน มากกว่าสิ่งอื่นใด เช่น วิธีการ เครื่องมือ   Corporate Culture เปรียบเสมือนตัวกำหนดพฤติกรรมต่างๆ ของคนในองค์กร มีทั้งแบบที่เกิดจากความตั้งใจ และเกิดด้วยความไม่ตั้งใจ ดังนั้น หากเหตุการณ์ที่ถาม เกิดขึ้นกับผม ผมก็แค่คิดว่าว่า ก็เป็นอีกหนึ่งสไตล์ของหัวหน้า ซึ่งอาจจะเชื่อมโยงกับตัววัฒนธรรมองค์กรนั้นๆก็เป็นได้ ผมขออนุญาตเล่านิทานให้ฟังเรื่องนึงนะครับ (ย้ำว่าเป็นนิทานที่ไม่มีอะไรเป็นความจริงเลยแม้แต่น้อย) (อีกบทความที่เกี่ยวกับ Corporate Culture – ผิดที่ ผิดทาง ผิดCulture? – ผิดที่ใคร) บริษัทญี่ปุ่น กับ บริษัทอเมริกาเหนือ ตกลงที่จะแข่งเรือแคนูที่แม่น้ำ […]

อเมริกันสไตล์ (คน)สั่ง 8 (คน)ทำ 1 : Corporate Culture   Recently updated !


1
“รบกวนขอคำแนะนำได้ไหมค่ะ ดิฉันเกิดความอึดอัดเจอผู้บังคับบัญชาที่ไม่ฟังความคิดเห็น อารมณ์ร้อน ชอบว่าลูกน้อง เวลามีอะไรผิดก็ไม่บอกว่าต้องแก้ไขตรงไหน ปล่อยให้เราคลำเอาเอง ตอนนี้ดิฉันก็ยังคิดไม่ออกว่าจะต้องทนทำงานที่นี้ต่อไป..หรือจะต้องเปลี่ยนที่ทำงานดีค่ะ” การที่ได้รับคำถามเรื่องความอึดอัดใจระหว่างหัวหน้ากับลูกน้องอยู่เรื่อยๆ ทำให้บางครั้งผมอดคิดไม่ได้ว่า ในประเทศไทยนี่ 95.81% ของเจ้านายลูกน้องโคจรมาพบกันเพื่อร่วมเวรร่วมกรรมกันโดยแท้   เบื้องหลังอาการ  “ไม่ไหวจะทน” ของแต่ละคนก็ดูเหมือนจะแตกต่างกันไป แต่ไฉนผลลัพธ์มักลงเอยที่การต้องการจะแยกทาง ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้เลย ถ้าไม่ใช่ลูกน้องที่มักจะชิงลาออกก่อนตามสถานะผู้ใต้บังคับบัญชาผู้ไร้ทางเลือก   ตอนอวสานของการแยกจากกัน คุณสามารถกำกับควบคุมโทนของซีนนี้ให้ออกมาใน 2 ทางเลือก หรือ 2 อารมณ์ คือ จบสวย พระเอกนางเอกแยกทางกันด้วยดี ต่างคนต่างมีความสุข หรือไม่ก็ จบแบบไม่สวย พระเอกนางเอกมีปากเสียงกัน อาจถึงขั้นลงไม้ลงมือ   จบสวย ถ้าดีต่อกัน แล้วจะแยกทางกันทำไม? ดีกันก็ต้องอยู่ด้วยกันต่อ ใช่ไหมครับ? ก็ต้องตอบว่า ไม่แน่เสมอไปครับ เพราะ บางครั้งการลาออกที่ไม่ได้มีเจ้านายเป็นปัจจัยก็สามารถเกิดขึ้นได้ เช่น ได้เลื่อนตำแหน่ง ได้รับเงินเดือนที่สูงขึ้น จากบริษัทใหม่ เป็นต้น   ดังนั้นภาพจำ ฉากตอบจบของลูกน้องคนนั้นๆ ที่มีต่อหัวหน้าคือ ความรู้สึกเสียดาย […]

จบสวย จบซวย   Recently updated !


คุณเคยร่วมวงสนทนาแบบนี้มั๊ยครับ? วงสนทนาที่พูดคุย(เม้าท์มอย)ถึงเรื่องที่ใครสักคนกำลังจะลาออก การสนทนานั้นจะออกรสออกชาติมากขึ้นถ้าเกิดเหตุการณ์ประมาณนี้ “พี่ที่สนิทกันกำลังจะลาออกเนื่องจากว่าบริษัทรับพนักงานงานมาใหม่ซึ่งอายุ ตัวและอายุงานน้อยกว่าพี่เค้าหลายปี แต่เข้ามาอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน ทำงานเดียวกันครับ พี่เค้าเป็นคนเก่งนะเห็นลาออกไปก็เสียดาย แต่ทำไงได้เพราะบริษัทไม่คิดจะให้เค้าโตเองครับ” คัดลอกมาจากกระทู้ : http://pantip.com/topic/33497956   ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณน่าจะรู้จัก เคยร่วมงาน หรืออย่างน้อย เคยได้ยินเรื่องราวของคน 2 ประเภทนี้ ประเภทแรก “ขี้บ่น” คนประเภทนี้ เรามักจะได้ยินพวกเขาบ่นแล้วก็บ่น บ่นจริงบ่นจัง บ่นวันละหลายสิบรอบ ว่าจะลาออก ถ้าถามเหตุผลว่าทำไมอยากลาออก เขาก็จะสามารถ List เหตุผลได้ยาวเป็นกิโลว่า เพราะอย่างงั้น ไม่อยากจะอยู่ต่อเพราะอย่างงี้ ทนไม่ได้แล้วกับพฤติกรรมนั้นนี้ของใครบางคน   แต่คนประเภทนี้ เฮ้ย สุดท้ายทำไมอยู่ท้น……….ทน ผ่านไปเป็นเดือนเป็นปียังบ่นต่อไปโดยไม่ลาออก   ประเภท “เงียบ ไม่เคยบ่น” คนประเภทนี้มักจะทำตัวปกติมาก ไม่มีพิรุธ รับได้ทุกอย่าง ใครจะด่าใครจะว่าก็ไม่หือไม่อือ และแน่นอนว่าเราจะไม่เคยได้ยินประโยคที่บอกว่า “อยากจะลาออก” จากคนประเภทนี้เลย   คนประเภทนี้ เรารู้ตัวอีกที อีก 2 […]

อ้าว! ทำไม เรื่อง*แค่นี้*ถึงไม่บอกกันก่อน : Career Path   Recently updated !



น้องเอ (นามสมมติ) : สวัสดีค่ะพี่ป๊อบ หนูไม่แน่ใจว่าพี่ป๊อบจะสะดวกคุยรึเปล่า ขออนุญาตทิ้งข้อความไว้นะคะ น้องเอ : เดือนนี้ หนูเพิ่งได้ปรับตำแหน่ง จากManagerเป็น Senior Manager ซึ่งเจ้านายแกดีมากๆเลย น้องเอ : แต่ แพลนของหนูคิดว่า จากนี้ไปไม่เกินอีก6 เดือน หนูตั้งใจจะลาออก หางานใหม่ น้องเอ : หนูไม่เลวไปใช่ไหมคะ Pop : ทำไมคิดอย่างงั้นหล่ะ? น้องเอ :  ก็ อยู่ แบบแนวๆ ตอบแทนบุญคุณ(รึเปล่า) น้องเอ : คือหากจะออก พี่ๆคงเอาประเด็นนี้มาพูดด้วยมั้ง ว่า เจ้านายอุตส่าปรับให้บลาๆ (คือเอาจิงๆ turnover ก็เยอะ อีกอย่างหนูเพิ่งย้ายมา เจ้านายโดยตรงที่เค้าไม่ได้ตั้งใจจะปรับให้หนู ก็มีกระแซะอยู่บ้าง) หลังจากนั้นผมกับน้องก็คุยกันต่ออีกยาวเลยครับ แต่ผมพยายามสรุปใจความได้ดังนี้นะครับ   คือเรื่องข้างต้น ผมว่ามีการเอาเรื่องหลายเรื่องมารวมกัน พันกันไปพันกันมา แก้อันหนึ่งก็จะไปกระทบอีกอันหนึ่ง ดังนั้นถ้าจะเริ่มให้คำแนะนำถึงแนวทางในเรื่องนี้ ควรต้องแยกคุยเป็นเรื่องๆ […]

หนูไม่เลวไปใช่ไหมคะ? – Career Path   Recently updated !


สมมติว่า คุณเป็นหัวหน้า และ สมมติต่อว่า ลูกน้องคุณมาขอลาออก โจทย์ที่คุณต้องตอบ คือ คุณกำลังจะต้องตัดสินใจว่าจะรั้ง หรือจะไม่รั้ง ลูกน้องคุณคนนี้   เชื่อว่าเหตุการณ์ข้างต้นเป็นเรื่องที่มักจะเกิด และวนเวียนอยู่ในชีวิตคนทำงานบ่อยครั้ง ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละครั้งคุณจะอยู่ในฐานะใด เป็นหัวหน้า หรือเป็นลูกน้อง   และเชื่อว่า สำหรับหัวหน้าบางคน มีโผยที่อยู่ในใจอยู่แล้ว ว่าคุณลูกน้องแต่ละคนเป็นลูกน้องที่จัดอยู่ในประเภทไหน มรึงอยู่ต่อ ตรูเหนื่อย ชิ..หาย     หรือ มรึงไป ตรูเหนื่อยกว่าเก่า   ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่แบ่งลูกน้องออกได้แค่ 2 ประเภทจริง ผมขอบอกว่า Mindset / Attitude (ทัศนคติ) ของคุณมีต่อลูกน้อง ไม่ต่างจากระบบมูลนายไพร่ สมัยกรุงศรีอยุธยา (คือแค่อยากจะบอกว่าโบราณมาก)   จริงอยู่หากมองมิติการปกครอง เหตุที่ต้องมีระบบหัวหน้าลูกน้อง ก็เพื่อต้องการจัดการสายการบังคับบัญชา ลดหลั่นตามความสำคัญของตำแหน่งหน้าที่   แต่ถ้าใช้มิติเดียวกันนี้ในยุคปัจจุบัน ความช่วยเหลือเกื้อกูลอันเป็นรากฐานของสังคมไทย อยู่ตรงไหน  คุณมี”พระเดช”ได้ในวันนี้อาจเป็นเพราะ ฝีมือ(เอ๊ะ..หรือจับสลาก) แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้การันตีว่าคุณมี “พระคุณ” ที่เพาะบ่มความรักความผูกพันธ์ ให้เกิดการทำงานร่วมกันด้วยความเต็มใจ   สิ่งที่ควรอยู่ คู่ความเป็นหัวหน้าคือ ความหวังดี และตั้งใจจริงในการช่วยพัฒนาลูกน้อง โดยมุ่งหวังว่าวันหนึ่งลูกน้องจะสามารถมาแทนที่เรา โดยไม่เกรงแม้ว่าคนที่วันหนึ่งเคยเป็นลูกน้องของเรา อาจจะเติบโตสูงขึ้นจนกลายเป็นหัวหน้าเรา   […]

อยู่ก็เหนื่อย ไม่อยู่ก็เหนื่อย   Recently updated !


ตอนที่ผมยังเด็ก ยังเป็นลูกกะจ๊อก เฝ้าฝันเร่งวันให้ถึงวันที่จะได้เป็นนายคน เพราะความรู้สึกตอนนั้นคำว่า “นายคน” ช่างเปรียบเสมือนผู้ทรงอิทธิพล ล้นไปด้วยอำนาจ และแล้ววันนั้นก็มาถึง จนได้รู้ซึ้งว่า   อันว่าอำนาจนั้นยิ่งใหญ่แล้ว แต่สิ่งที่มาพร้อมกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ คือ ความรับผิดชอบ อันยิ่งใหญ่กว่ามากนัก   ที่ว่าหนักหนา ที่ว่ายิ่งใหญ่มากกว่า ผมหมายถึง “เจ้านาย” หรือ “หัวหน้า” ที่ดีนะครับ ไม่ใช่เจ้านายประเภทแบบที่คนรักเป็นสิบ แต่คนเกลียดเป็นแสน   “คุณลูกน้อง เดอะซีรี่ส์” วันนี้ขอเสนอตอน “แจกได้ไม่อั้น” เรื่องมีอยู่ว่า เจ้านายคนรุ่นใหม่ไฟแรงนายหนึ่ง ได้รับของรางวัลเป็นเครื่องดื่มชูกำลัง 5 ลัง จากการลงแข่งขันแรลลี่(ตามหน้าที่ของพนักงานที่ดี) ที่จัดขึ้นโดยคู่ค้าของบริษัทรายหนึ่ง เงินที่ใช้สมัครแข่งขันก็แน่นอนว่าเป็นเงินของบริษัท ดังนั้นจะเอาของรางวัลกลับบ้านไปแจกญาติพี่น้องก็ย่อมดูไม่ค่อยงาม ครั้นจะเอาเครื่องดื่มชูกำลังไปให้กับลูกน้องสายตรง ผู้ซึ่งนิยมดื่มกาแฟ’ตาบั๊กส์ แทนน้ำเปล่า ย่อมมองสิ่งนี้เป็นของไร้ค่าไร้ราคา   และด้วยความที่เป็นคนคิดเร็วทำเร็ว ก็เลยคิดจะจัดสรรให้กับลูกทีม คิดได้เช่นนั้นจึงจัดแจงจัดสรรของให้แก่ น้อง PC (พนักงานจัดเรียงสินค้าตามห้าง ซึ่งมีศักดิ์หรือตำแหน่งเป็นลูกน้องของลูกน้องสายตรงอีกลำดับ) เพียงแค่คิดว่าน้องๆ PC คงต้องถูกใจ และอย่างน้อยสามารถเอาไปแบ่งปัน เป็นสินน้ำใจให้กับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนพนักงานห้างที่คอยช่วยงานอยู่เป็นเนืองๆ […]

แจกได้ไม่อั้น : Leader   Recently updated !