Bad Leader


“โหย พี่ก็รู้ปัญหา ปัญหาอยู่ที่เจ้านายผม ไม่ใช่ผมเลย” ดูเหมือนช่วงหลังๆ ผมจะได้รับคำถามแนวประมาณ เบื่อหัวหน้า ทนหัวหน้าไม่ไหว เยอะขึ้นๆ เรื่อยๆ และส่วนใหญ่ก็มาจากน้องที่เพิ่งจบ หรือทำงานได้ไม่นาน   ส่วนตัวผมมีความรู้สึกว่า หลักในการแก้ปัญหาของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่สะท้อนมาจากความเชื่อ (Belief) ของคนๆนั้นหากเราคิดหรือเชื่อแบบไหน เราก็จะแก้ปัญหาแบบนั้น หรือในแนวทางนั้น เพราะฉะนั้น หากเราคิดว่า ตัวการของปัญหานั้นไม่ใช่เรา เราก็ต้องไปแก้ที่คนอื่น ในทางกลับกันถ้าเราคิดว่า ปัญหานั้นเกิดจากเรา ก็จะเริ่มสำรวจตัวเราก่อน และเริ่มแก้ที่ตัวเราก่อน   กลับมาที่ประโยคนี้ “โหย พี่ก็รู้ปัญหา ปัญหาอยู่ที่เจ้านาย ไม่ใช่ผมเลย” จะเห็นได้ว่า ผู้พูดนั้นเชื่อว่าปัญหาที่เขาประสบอยู่นั้น มีสาเหตุมาจากคนอื่น หรือปัจจัยภายนอก และก็มีความรู้สึกว่า ปัจจัยภายนอกนั้น อยู่เหนือความควบคุม   สมมติว่าเรื่องนี้เกิดเป็นเรื่องจริง สิ่งที่เราทำได้คือ รับสภาพ อย่างนั้นหรือ??   ถ้าไม่ชอบทางเลือกนั้น ผมมีอีกทางเลือกคือ เราต้องเริ่มเปลี่ยนตัวเอง (น้องหลายคนต้องแอบบ่นแย้งกับผมแน่ๆ ว่า “อ่าว ไหงพี่บอกว่าปัญหาอยู่ที่คนอื่น แล้วทำไมแนะนำให้เปลี่ยนตัวเองก่อนซะงั้นล่ะ”)   ความหมายของการเปลี่ยนตัวเองสำหรับผมนั้น มันต้องไม่ธรรมดาครับ ต้องเป็นระดับ […]

โหย พี่ก็รู้ปัญหา ปัญหาอยู่ที่เจ้านาย ไม่ใช่ผมเลย


1
บรรยากาศอันวุ่นวาย และเร่งรีบชนิดตัวใครตัวมัน เพื่อเตรียมตัวก่อนการประชุมต้นเดือน ซึ่งเป็นการประชุมรวมทีมงานทั้งหมดเพื่อสรุปผลงานเดือนที่ผ่านมา และแผนงานสำหรับเดือนที่กำลังจะมาถึง   ท่ามกลางความวุ่นวาย Salesman ผู้น้อยแทรกตัวด้วยความเงียบปนความเหนื่อยจากการเดินทางอย่างเร่งรีบจากต่างจังหวัด ขับรถเพื่อเข้ากรุงให้ทันการประชุมสำคัญครั้งนี้   ปกติจะมีการเรียงคิวสรุปผลงานตาม Salesman ที่มียอดขายจากมากไปน้อย แต่ยังไม่ทันได้เริ่มเขากลับขออนุญาตเป็นคนแรกที่ Present เปิดการประชุม ทั้งๆ ที่รู้ว่า Presentation ของตนเองนั้นยังไม่สมบูรณ์เท่าที่ควร แต่เขาทำใจแล้วที่พร้อมจะน้อมรับคำตำหนิ   หากรวมเรื่องที่เขาไม่ได้เข้าประชุมเมื่อเดือนที่แล้ว จากงานเร่งด่วนที่อยู่นอก Plan ก็ยิ่งทำให้มั่นใจว่า คำตำหนิว่ากล่าววันนี้จักต้องทวีความหนักหน่วงเป็นเท่าตัว อย่างเป็นแน่แท้   ก่อนเริ่มเขาได้ขออนุญาต ผ.อ. ฝ่ายขายว่า “หลังจาก Present เสร็จ ผมขออนุญาตลากลับบ้าน เพื่อไปดูแลแม่ที่ป่วยกระทันหันเมื่อคืนวานนะครับ”   ไม่ทันสิ้นเสียง ผ.อ. รีบพูดแทรกขึ้นว่า “Presentation ของคุณวันนี้ข้ามไปก่อนได้เลย ถึงคุณไม่อยู่ คุณยังมีเจ้านายคุณอยู่(ให้ Present แทน / ตอบคำถามแทน) ลูกน้องคุณน่ะก็มีตั้งหลายคน แต่แม่คุณน่ะ มีคุณคนเดียว คุณไปได้เลย แล้วจริงๆ […]

ลูกน้องคุณน่ะ มีตั้งหลายคน แต่แม่คุณน่ะ มีคุณคนเดียว : Leader


1
“ระวังนะ ลูกน้องจะเก่งกว่า!!”   คุณจะเชื่อหรือไม่ว่า ประโยคข้างต้นจะหลุดออกมาจากปากของคนที่เป็นหัวหน้าระดับ Director ที่กำลังให้คำแนะนำลูกน้องระดับ Senior Manager ของเขา ก่อนที่เขา จะตัดสินใจเลือก Candidate ที่จะมาเป็นว่าที่ลูกน้อง แทนคนที่เพิ่งยื่นใบลาออก   หากฟังแบบผิวเผิน หลายๆคนอาจจะรู้สึกว่าเหตุการณ์ทำนองนี้ มีโอกาสเกิดขึ้นได้ยากมากๆ เพราะถ้า Candidate คนนั้นๆ เก่งขนาดนั้นจริง ตอนนี้เขาก็ต้อง(มีตำแหน่ง)ใหญ่กว่าหรือเท่ากับ Senior Manager คนนั้นแล้ว แต่ไฉนเขาจะมาสมัครเป็นลูกน้องได้อย่างไร?   มีโอกาสเกิดขึ้นยาก ก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีโอกาสเกิดขึ้น ลองดูตัวอย่างกันครับ   ตัวอย่างที่ 1 หาก Candidate เหล่านั้น ไม่ได้วาง Career Path ให้ดี และหรือเลือกไปร่วมงานกับบริษัทที่มีการนับอายุงานแบบราชการ คือยิ่งอยู่นาน ยิ่งได้เป็นใหญ่ ไม่ได้วัดกันที่ฝีมือแท้ (Performance-oriented) และแน่นอนเป็นบริษัทที่ไม่เน้นที่ผลงาน (Result Oriented)   ตัวอย่างที่ 2 สิ่งที่เป็นเครื่องหมายแสดงความเก่งในยุคปัจจุบัน กับยุคก่อนหน้านี้ […]

ระวังนะ ลูกน้องจะเก่งกว่า : Leader



สมมติว่า คุณเป็นหัวหน้า และ สมมติต่อว่า ลูกน้องคุณมาขอลาออก โจทย์ที่คุณต้องตอบ คือ คุณกำลังจะต้องตัดสินใจว่าจะรั้ง หรือจะไม่รั้ง ลูกน้องคุณคนนี้   เชื่อว่าเหตุการณ์ข้างต้นเป็นเรื่องที่มักจะเกิด และวนเวียนอยู่ในชีวิตคนทำงานบ่อยครั้ง ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละครั้งคุณจะอยู่ในฐานะใด เป็นหัวหน้า หรือเป็นลูกน้อง   และเชื่อว่า สำหรับหัวหน้าบางคน มีโผยที่อยู่ในใจอยู่แล้ว ว่าคุณลูกน้องแต่ละคนเป็นลูกน้องที่จัดอยู่ในประเภทไหน มรึงอยู่ต่อ ตรูเหนื่อย ชิ..หาย     หรือ มรึงไป ตรูเหนื่อยกว่าเก่า   ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่แบ่งลูกน้องออกได้แค่ 2 ประเภทจริง ผมขอบอกว่า Mindset / Attitude (ทัศนคติ) ของคุณมีต่อลูกน้อง ไม่ต่างจากระบบมูลนายไพร่ สมัยกรุงศรีอยุธยา (คือแค่อยากจะบอกว่าโบราณมาก)   จริงอยู่หากมองมิติการปกครอง เหตุที่ต้องมีระบบหัวหน้าลูกน้อง ก็เพื่อต้องการจัดการสายการบังคับบัญชา ลดหลั่นตามความสำคัญของตำแหน่งหน้าที่   แต่ถ้าใช้มิติเดียวกันนี้ในยุคปัจจุบัน ความช่วยเหลือเกื้อกูลอันเป็นรากฐานของสังคมไทย อยู่ตรงไหน  คุณมี”พระเดช”ได้ในวันนี้อาจเป็นเพราะ ฝีมือ(เอ๊ะ..หรือจับสลาก) แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้การันตีว่าคุณมี “พระคุณ” ที่เพาะบ่มความรักความผูกพันธ์ ให้เกิดการทำงานร่วมกันด้วยความเต็มใจ   สิ่งที่ควรอยู่ คู่ความเป็นหัวหน้าคือ ความหวังดี และตั้งใจจริงในการช่วยพัฒนาลูกน้อง โดยมุ่งหวังว่าวันหนึ่งลูกน้องจะสามารถมาแทนที่เรา โดยไม่เกรงแม้ว่าคนที่วันหนึ่งเคยเป็นลูกน้องของเรา อาจจะเติบโตสูงขึ้นจนกลายเป็นหัวหน้าเรา   […]

อยู่ก็เหนื่อย ไม่อยู่ก็เหนื่อย