Line Manager


1
“รบกวนขอคำแนะนำได้ไหมค่ะ ดิฉันเกิดความอึดอัดเจอผู้บังคับบัญชาที่ไม่ฟังความคิดเห็น อารมณ์ร้อน ชอบว่าลูกน้อง เวลามีอะไรผิดก็ไม่บอกว่าต้องแก้ไขตรงไหน ปล่อยให้เราคลำเอาเอง ตอนนี้ดิฉันก็ยังคิดไม่ออกว่าจะต้องทนทำงานที่นี้ต่อไป..หรือจะต้องเปลี่ยนที่ทำงานดีค่ะ” การที่ได้รับคำถามเรื่องความอึดอัดใจระหว่างหัวหน้ากับลูกน้องอยู่เรื่อยๆ ทำให้บางครั้งผมอดคิดไม่ได้ว่า ในประเทศไทยนี่ 95.81% ของเจ้านายลูกน้องโคจรมาพบกันเพื่อร่วมเวรร่วมกรรมกันโดยแท้   เบื้องหลังอาการ  “ไม่ไหวจะทน” ของแต่ละคนก็ดูเหมือนจะแตกต่างกันไป แต่ไฉนผลลัพธ์มักลงเอยที่การต้องการจะแยกทาง ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้เลย ถ้าไม่ใช่ลูกน้องที่มักจะชิงลาออกก่อนตามสถานะผู้ใต้บังคับบัญชาผู้ไร้ทางเลือก   ตอนอวสานของการแยกจากกัน คุณสามารถกำกับควบคุมโทนของซีนนี้ให้ออกมาใน 2 ทางเลือก หรือ 2 อารมณ์ คือ จบสวย พระเอกนางเอกแยกทางกันด้วยดี ต่างคนต่างมีความสุข หรือไม่ก็ จบแบบไม่สวย พระเอกนางเอกมีปากเสียงกัน อาจถึงขั้นลงไม้ลงมือ   จบสวย ถ้าดีต่อกัน แล้วจะแยกทางกันทำไม? ดีกันก็ต้องอยู่ด้วยกันต่อ ใช่ไหมครับ? ก็ต้องตอบว่า ไม่แน่เสมอไปครับ เพราะ บางครั้งการลาออกที่ไม่ได้มีเจ้านายเป็นปัจจัยก็สามารถเกิดขึ้นได้ เช่น ได้เลื่อนตำแหน่ง ได้รับเงินเดือนที่สูงขึ้น จากบริษัทใหม่ เป็นต้น   ดังนั้นภาพจำ ฉากตอบจบของลูกน้องคนนั้นๆ ที่มีต่อหัวหน้าคือ ความรู้สึกเสียดาย […]

จบสวย จบซวย


คุณเคยร่วมวงสนทนาแบบนี้มั๊ยครับ? วงสนทนาที่พูดคุย(เม้าท์มอย)ถึงเรื่องที่ใครสักคนกำลังจะลาออก การสนทนานั้นจะออกรสออกชาติมากขึ้นถ้าเกิดเหตุการณ์ประมาณนี้ “พี่ที่สนิทกันกำลังจะลาออกเนื่องจากว่าบริษัทรับพนักงานงานมาใหม่ซึ่งอายุ ตัวและอายุงานน้อยกว่าพี่เค้าหลายปี แต่เข้ามาอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน ทำงานเดียวกันครับ พี่เค้าเป็นคนเก่งนะเห็นลาออกไปก็เสียดาย แต่ทำไงได้เพราะบริษัทไม่คิดจะให้เค้าโตเองครับ” คัดลอกมาจากกระทู้ : http://pantip.com/topic/33497956   ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณน่าจะรู้จัก เคยร่วมงาน หรืออย่างน้อย เคยได้ยินเรื่องราวของคน 2 ประเภทนี้ ประเภทแรก “ขี้บ่น” คนประเภทนี้ เรามักจะได้ยินพวกเขาบ่นแล้วก็บ่น บ่นจริงบ่นจัง บ่นวันละหลายสิบรอบ ว่าจะลาออก ถ้าถามเหตุผลว่าทำไมอยากลาออก เขาก็จะสามารถ List เหตุผลได้ยาวเป็นกิโลว่า เพราะอย่างงั้น ไม่อยากจะอยู่ต่อเพราะอย่างงี้ ทนไม่ได้แล้วกับพฤติกรรมนั้นนี้ของใครบางคน   แต่คนประเภทนี้ เฮ้ย สุดท้ายทำไมอยู่ท้น……….ทน ผ่านไปเป็นเดือนเป็นปียังบ่นต่อไปโดยไม่ลาออก   ประเภท “เงียบ ไม่เคยบ่น” คนประเภทนี้มักจะทำตัวปกติมาก ไม่มีพิรุธ รับได้ทุกอย่าง ใครจะด่าใครจะว่าก็ไม่หือไม่อือ และแน่นอนว่าเราจะไม่เคยได้ยินประโยคที่บอกว่า “อยากจะลาออก” จากคนประเภทนี้เลย   คนประเภทนี้ เรารู้ตัวอีกที อีก 2 […]

อ้าว! ทำไม เรื่อง*แค่นี้*ถึงไม่บอกกันก่อน : Career Path


Talent นั่นหรือก็คือ บุคคลากรที่มีความสามารถ แปลเป็นภาษาชาวบ้าน เราเรียกว่า คนเก่ง   การคัดเลือก Talent ในตลาดแรงงานนั้น ดูไปดูมาก็คล้ายการแย่งซื้อของ จะแตกต่างก็เพียง บริษัทใหญ่ บริษัทที่มีชื่อเสียง มักจะได้สิทธิพิเศษในการเลือก คว้าเอา Talent มือดีๆ ไปก่อน บริษัทขนาดกลาง รองๆ เป็นผู้มีสิทธิ์ถัดไป ได้โอกาสในการไล่ตามเก็บ Talent ที่วันนี้ยังไม่เป็น Talent เต็มตัว แต่มีศักยภาพที่ฉายแววให้เห็น ตาดีได้ ตาร้ายเสีย บริษัทขนาดเล็กๆ SME หรือ Family Business คงไม่ต้องเรียกว่าได้สิทธิ์อะไร เพราะไม่เคยอยู่ในสายตาของ Talent   Talent ในบริษัทใหญ่ บริษัทใหญ่ในตลาดแรงงาน มีอยู่หลายบริษัท และหลายวงการ และแน่นอนทุกบริษัทต่างก็หาวิธีการให้ได้มาซึ่ง Talent โดยหลายครั้งอาจต้องระดมทรัพยากรจำนวนมหาศาล อาจรวมถึงค่าใช้จ่าย(เงินเดือน)ที่สูงริบ ในการให้ได้ตัว Talent ที่ต้องการ   และบ่อยครั้งที่ HR และ […]

Talent น่ะไม่ใช่ของตาย : Career Development



สมมติว่า คุณเป็นหัวหน้า และ สมมติต่อว่า ลูกน้องคุณมาขอลาออก โจทย์ที่คุณต้องตอบ คือ คุณกำลังจะต้องตัดสินใจว่าจะรั้ง หรือจะไม่รั้ง ลูกน้องคุณคนนี้   เชื่อว่าเหตุการณ์ข้างต้นเป็นเรื่องที่มักจะเกิด และวนเวียนอยู่ในชีวิตคนทำงานบ่อยครั้ง ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละครั้งคุณจะอยู่ในฐานะใด เป็นหัวหน้า หรือเป็นลูกน้อง   และเชื่อว่า สำหรับหัวหน้าบางคน มีโผยที่อยู่ในใจอยู่แล้ว ว่าคุณลูกน้องแต่ละคนเป็นลูกน้องที่จัดอยู่ในประเภทไหน มรึงอยู่ต่อ ตรูเหนื่อย ชิ..หาย     หรือ มรึงไป ตรูเหนื่อยกว่าเก่า   ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่แบ่งลูกน้องออกได้แค่ 2 ประเภทจริง ผมขอบอกว่า Mindset / Attitude (ทัศนคติ) ของคุณมีต่อลูกน้อง ไม่ต่างจากระบบมูลนายไพร่ สมัยกรุงศรีอยุธยา (คือแค่อยากจะบอกว่าโบราณมาก)   จริงอยู่หากมองมิติการปกครอง เหตุที่ต้องมีระบบหัวหน้าลูกน้อง ก็เพื่อต้องการจัดการสายการบังคับบัญชา ลดหลั่นตามความสำคัญของตำแหน่งหน้าที่   แต่ถ้าใช้มิติเดียวกันนี้ในยุคปัจจุบัน ความช่วยเหลือเกื้อกูลอันเป็นรากฐานของสังคมไทย อยู่ตรงไหน  คุณมี”พระเดช”ได้ในวันนี้อาจเป็นเพราะ ฝีมือ(เอ๊ะ..หรือจับสลาก) แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้การันตีว่าคุณมี “พระคุณ” ที่เพาะบ่มความรักความผูกพันธ์ ให้เกิดการทำงานร่วมกันด้วยความเต็มใจ   สิ่งที่ควรอยู่ คู่ความเป็นหัวหน้าคือ ความหวังดี และตั้งใจจริงในการช่วยพัฒนาลูกน้อง โดยมุ่งหวังว่าวันหนึ่งลูกน้องจะสามารถมาแทนที่เรา โดยไม่เกรงแม้ว่าคนที่วันหนึ่งเคยเป็นลูกน้องของเรา อาจจะเติบโตสูงขึ้นจนกลายเป็นหัวหน้าเรา   […]

อยู่ก็เหนื่อย ไม่อยู่ก็เหนื่อย


ตอนที่ผมยังเด็ก ยังเป็นลูกกะจ๊อก เฝ้าฝันเร่งวันให้ถึงวันที่จะได้เป็นนายคน เพราะความรู้สึกตอนนั้นคำว่า “นายคน” ช่างเปรียบเสมือนผู้ทรงอิทธิพล ล้นไปด้วยอำนาจ และแล้ววันนั้นก็มาถึง จนได้รู้ซึ้งว่า   อันว่าอำนาจนั้นยิ่งใหญ่แล้ว แต่สิ่งที่มาพร้อมกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ คือ ความรับผิดชอบ อันยิ่งใหญ่กว่ามากนัก   ที่ว่าหนักหนา ที่ว่ายิ่งใหญ่มากกว่า ผมหมายถึง “เจ้านาย” หรือ “หัวหน้า” ที่ดีนะครับ ไม่ใช่เจ้านายประเภทแบบที่คนรักเป็นสิบ แต่คนเกลียดเป็นแสน   “คุณลูกน้อง เดอะซีรี่ส์” วันนี้ขอเสนอตอน “แจกได้ไม่อั้น” เรื่องมีอยู่ว่า เจ้านายคนรุ่นใหม่ไฟแรงนายหนึ่ง ได้รับของรางวัลเป็นเครื่องดื่มชูกำลัง 5 ลัง จากการลงแข่งขันแรลลี่(ตามหน้าที่ของพนักงานที่ดี) ที่จัดขึ้นโดยคู่ค้าของบริษัทรายหนึ่ง เงินที่ใช้สมัครแข่งขันก็แน่นอนว่าเป็นเงินของบริษัท ดังนั้นจะเอาของรางวัลกลับบ้านไปแจกญาติพี่น้องก็ย่อมดูไม่ค่อยงาม ครั้นจะเอาเครื่องดื่มชูกำลังไปให้กับลูกน้องสายตรง ผู้ซึ่งนิยมดื่มกาแฟ’ตาบั๊กส์ แทนน้ำเปล่า ย่อมมองสิ่งนี้เป็นของไร้ค่าไร้ราคา   และด้วยความที่เป็นคนคิดเร็วทำเร็ว ก็เลยคิดจะจัดสรรให้กับลูกทีม คิดได้เช่นนั้นจึงจัดแจงจัดสรรของให้แก่ น้อง PC (พนักงานจัดเรียงสินค้าตามห้าง ซึ่งมีศักดิ์หรือตำแหน่งเป็นลูกน้องของลูกน้องสายตรงอีกลำดับ) เพียงแค่คิดว่าน้องๆ PC คงต้องถูกใจ และอย่างน้อยสามารถเอาไปแบ่งปัน เป็นสินน้ำใจให้กับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนพนักงานห้างที่คอยช่วยงานอยู่เป็นเนืองๆ […]

แจกได้ไม่อั้น : Leader


ก่อนหน้านี้ ผมได้มีการแชร์เทคนิคที่ผม coach ให้กับ candidate เกี่ยวกับการเพิ่มทางเลือก เพิ่ม option ให้กับชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัว ในบทความ อยากอัพเงินเดือน แต่คิดไม่ออกต้องทำไง   ครั้งนั้นผมได้ยกตัวอย่าง คำถามที่ว่า หากต้องการจะอัพเงินเดือน แต่นึกทางเลือกได้ข้อเดียวคือ การเปลี่ยนงานใหม่ ในบทความผมได้ให้ทางเลือกถึง 4 options   โดยหนึ่งในทางเลือกที่ผมให้ เป็นทางเลือกที่หลายคนไม่เคยแม้แต่จะคิด นั่นคือการคุยเรื่องการเพิ่มเงินเดือนกับ หัวหน้างาน หรือ กับ HR   โบราณได้สอน และเตือนสติพวกเราไว้ว่า “อย่าเหยียบเรือ 2 แคม” “อยาจับปลา 2 มือ”   เหตุเพราะสองเรื่องนี้มักใช้แสดงความหมายในทางไม่สู้จะดี แต่สำหรับชีวิตมนุษย์เงินเดือนอาจจะต้องตีความเรื่องนี้ไปอีกแนวทาง   ความต้องการของมนุษย์เงินเดือนนั้น เดาได้ไม่ยากนัก และคงหนีไม่พ้นเรื่องเหล่านี้ อยากได้เงินเดือนเพิ่ม (เยอะๆ รัวๆ) อยากเลื่อนตำแหน่ง (เร็วๆ รัวๆ) อยากพัฒนาตัวเอง (ให้เก่งๆ รัวๆ)   […]

ให้เหยียบเรือ 2 แคม ให้จับปลา 2 มือ



2
ผมขอสมมติให้คุณได้เป็นเจ้านาย และมีลูกน้องในปกครองหลายชีวิต ด้วยงานที่ก็ล้นมืออยู่แล้วทุกวี่วัน ลูกน้องคุณคนนึงก็ยังอุตส่าห์ ทำให้คุณรู้สึกไม่พอใจด้วยเหตุผลประมาณว่า พฤติกรรมไม่ดี เช่น พูดจาไม่ดี ไม่รู้จักกาละเทศะ ไม่เก่ง ขาดทักษะ เช่น Present ไม่เก่ง ทำงานไม่เสร็จไม่เคยตรงเวลา มองโลกในแง่ร้าย เช่น หงุดหงิดกับทุกปัญหา ไม่มีความพยายามในการทำงาน   และให้ปรากฏว่าเหตุการณ์ข้างบน เกิดขึ้นซ้ำหลายครั้งหลายหน แบบไม่มีทีท่าจะลดน้อยถอยลง ผมขอถามคุณว่า (เอาแบบตอบจากส่วนลึกในใจของคนที่เป็นเจ้านาย หรือหัวหน้า) คุณคิดว่าจะรับมือกับลูกน้องคนนี้อย่างไร โดยผมมีตัวเลือกให้แค่ 2 choice ระหว่าง สูดหายใจลึกๆ พร้อมบอกกับตัวเองว่า “เอาวะ งานนี้เหนื่อยหน่อย ต้องช่วยลูกน้องคนนี้พัฒนากันอีกเยอะ สู้โว้ย!!”   หรือ ยิ้มกริ่ม (พร้อมเอามือลูบปาก) บอกกับตัวเองว่า “แหะ แหะ !! ได้เวลาเปลี่ยนลูกน้องใหม่ คราวนี้ต้องเลือกให้ดีกว่าคนนี้หน่อย” พร้อมแล้วก็ออกเดินทางไปคอก HR เพื่อให้ช่วยดำเนินการหาคนมาแทน   ถ้าคุณเป็นพวกโลกสวยหน่อย คำตอบของคุณก็ต้องข้อแรก แต่ถ้าคุณเป็นแนวโลกร้อน มีแนวโน้มว่าจะตอบข้อหลัง […]

ไม่มีหรอก ลูกน้องที่ไม่ดี มีแต่ หัวหน้าที่ไม่ดี